02). Het eerste reisdoel is Bangkok, via een aantal oude steden.

03). Het landschap in noord-Thailand. Arbeiders halen de rijstoogst binnen met de hand. Iedereen (ik bedoel I E D E R E E N) zwaait en roept uitbundig "Saa Waa Die!"

04). Een oude wat (tempel) in Chiang Mai. Wij bezoeken veel wats in Thailand, maar een watverzadiging zet al snel in. De oude wats zijn opgeknapt met moderne materialen en veel goudverf en spiegeltjes.

05). Wij boeken een 'trek': drie dagen wandelen door de bergen bij Pai. Dit is de grensstreek met Myanmar. De tocht gaat deels per olifant en deels per vlot.

06). Dit zijn de z.g. Indische olifanten en die zijn klein vergeleken met de Afrikaanse olifanten. Wij vinden ze reusachtig: wat een leuke beesten! (Afbeelding: Winkeler Prins encyclopedie)

07). De olifanten gaan eerst in bad: dat vinden zij duidelijk heerlijk!

08). Geweldig zo'n olifant! De jungletocht is heel mooi.

09). Wij slapen in een Karen dorpje. Deze minderheid komen oorspronkelijk uit Myanmar. Deze vrouw snijdt dunne stroken bamboe om de bamboe voor de vlotten bijeen te houden. Overdag is het lekker weer: 's Nachts is het wat fris.

10). De tocht per vlot terug naar de weg is prachtig! Het duurt de hele ochtend en de jungle is erg mooi, vrijwel onaangetast.

11). Een vrouw uit de Akah minderheid.

12). Terug in Chiang Mai. Bovenop de berg is deze fraaie wat (tempel) met een groot gouden Boeddhabeeld. Ik vond dit een mooi plaatje.

In Chiang Mai bezoeken wij een 'monk chat'. Daar kan ik veel vragen stellen over het Thaise Boeddhisme. Lees het verhaaltje in een apart venster als het je interesse heeft of ga door met de foto's.

13). Op 1 december 2001 fietsen wij Chiang Mai uit. Wij gaan nog langs deze 'wat Chedi Luang' die deels ingestort is na een aardbeving. Eigenlijk is deze mooier, omdat de andere oude wats te opgeknapt zijn op niet-originele wijze.

14). Even buiten de stad, langs een riviertje naar Lamphun, staat deze 'wat Chedi Liam'. Deze heeft een andere stijl (een Indiase stijl) dan de meeste Thaise wats. Wij vinden deze wat mooier dan de toeristentrekkers in Chiang Mai. Hier zijn geen toeristen.

15). Bij een olifantentrainingcentrum is een open dag. Deze Thaise familie is gekleed in hun mooiste kleren. Wij kamperen daar in ons in Thailand gekochtte micro-tentje. Wij zijn blij dat wij weer een kampeerset hebben.

16). Een stuk over een junglepad, omdat wij de hoofdweg willen vermijden. Het is warm, mooi en uitbundig groen. Alle Thai zijn lachende vriendelijke mensen. Het Boeddhisme brengt de meest vreedzame mensen voort.

17). Op 6 december 2001 bezoeken wij Si Satchanalai: een oude verlaten hoofdstad van oud-Thailand. In totaal zullen wij 4 van zulke 'steden' in Thailand bezoeken, maar dit is de mooiste (en de rustigste). Wij gaan heel vroeg en zijn alleen. Het is deels overwoekerd, deels gerestaureerd: precies goed.

18). Op 9 december 2001 bezoeken wij Sukothai: ook zo'n oude stad. De markt is leuk; deze dames bakken ommeletjes van duiveneieren in een poffertjespan. Heerlijk! 10 Stuks voor 10 Baht (25 Eurocent)

19). Een mooie foto van Old Sukothai. Van een afstand dan. Want deze oude stad vinden wij een afknapper. Alles is veels te mooi weer opgemetseld met veel beton; overal lampen en draden voor de toeristen lichtshow; overal cola- en ijstentjes; en een te mooie en niet-originele tuin. Overal rijden bussen, auto's en brommers doorheen. Niet ons idee van een historisch park, het is meer een pretpark. Een afrader.

20). Wij zijn Bangkok binnengefietst en nemen voor een paar dagen intrek in een goedkoop guesthouse. Hier bezoeken wij het (oude) koninklijk paleis.

21). In Bangkok bezoeken wij o.a. de gouden Boeddha: die is erg mooi. Buiten staat deze kermis: niet zo mooi. In de gokmachines achterin kun je een munt werpen. Een elektronische Boeddha wijst dan een getal aan. Vervolgens kun je jouw persoonlijke toekomstvoorspelling briefje met hetzelfde nummer pakken. Boeddha zou beslist de tafels van deze geldwisselaars omverwerpen!

22). China town in Bangkok: leuk!

23). In het koninklijk paleis is een reusachtige (44 meter) liggende Boeddha.

24). Op 25 december 2001 fietsen wij Bangkok uit: op naar Singapore! Het is druk, maar het gaat verder wel goed. De eerste weken hebben wij een harde wind mee.

25). Langs de kust wordt zeewater verdampt in bekken. Het zout wat overblijft wordt gewonnen. Dit is zwaar werk in deze hitte van 34 graden. Dit soort werk betaalt 2,5 Euro per dag in Thailand.

26). Op 30 december nemen 'Som' ("Sinasappel") en 'Chucheep' ons mee voor een dagtocht per auto naar de waterval in een natuurpark. Ook trakteren zij op een heerlijke vismaaltijd. Kab koen krab ("Heel beleefd bedankt!"). Wij kamperen op het strand.

27). Nu komen er regelmatig mooie kampeerplekjes aan de kust voorbij. Het is nieuwjaarsdag 2002: een mooi kampeerplekje, een mooi strand, een lekker lokaal eettentje, aardige mensen en geen toeristen: prima!

28). Langs de kust is alleen een hoofdweg: dat is niet leuk fietsen. Maar hier is weer een lokale weg: dat is wel leuk!

29) Deze 'coconut bay' was misschien wel het mooiste kampeerplekje van Thailand op 7 januari 2002. Mooie baai, lekker zwemmen, zon en schaduw, geen toeristen. Het is één van de laatste ongeschonden baaien van Thailand.

30). Wij steken over naar de westkust van Thailand. De toeristenvalkuil Phuket mijden wij. Wij hoppen via diverse eilandjes (niet allemaal op deze kaart) naar Maleisië.

31). Op 16 januari 2002 huren wij ons eigen bootje vanuit Phang Nga om ons naar het eilandje Ko Mak Noi te brengen. Een eilandje zonder toeristische voorzieningen, daarom gaat daar niemand heen. Omdat wij kamperen, is dat juist een voordeel. De fietsen gaan mee aan boord.

32). Het kustlandschap is een plaatje in deze streek.

33). Ons huurbootje stopt ook bij het 'James Bond eiland'. Een scene uit 'The man with the golden gun" is hier opgenomen. Het hele toeristencircus is hier ook, compleet met plastic souvenir-shit, dus snel weer verder.

34). Wij kamperen een paar dagen op Ko Mai Noi, aan de noordkust. Buiten de lokale (Moslim) vissers en wij, is het eilandje vrij van toeristen en betonnen ontwikkeling. Het is geen mooi zwemwater en er is veel zwerfvuil (het eiland ligt vol).

35). Op 25 januari 2002 zijn wij in Krabi. In Thailand eten wij iedere dag een heerlijke ananas. Dit is de ananasschoonmaker op de lokale markt.

36). Op 3 februari 2002 gebeurt het onmogelijke: wij treffen Kami-san en Hana-san weer (zie Japan fotoboek). Zij zijn hier ook op de fiets en het is gezellig. Sayonara tomodachi! Mate ne tomodachi!

Met een boot gaan wij naar het natuurpark op Ko Tarutao. Dit laatste eilandje van Thailand is het laatste Thaise plekje waar de verbetonnisering nog niet heeft toegeslagen. Wij kamperen heerlijk rustig en mooi op dit vrijwel ongeschonden eiland. Door de minimale voorzieningen zijn er bijna geen toeristen: perfect!

37). Adam en Eva in het paradijs. Wij lopen de jungle in naar de waterval. Wij zijn alleen en zwemmen en zonnen urenlang in ons geboortegewaad. Een hoogtepunt!

38). Wij lopen door de jungle naar het zuidpunt van Ko Tarutao. Een mooie maar plakkerige tocht van 5 uur. De volgende dag lopen wij terug.

39). In de jungle liggen reusachtige bladeren. Eva gaat hier gehuld achter zo'n blad.

De afgelopen drie maanden Thailand hebben ons veel mooie dingen en lieve mensen laten zien. Thailand was een reuze aardig land voor een fietsbezoek. Het is makkelijk, vriendelijk, veilig en goedkoop. Met de fiets lukt het om tussen en vooral buiten de toeristencentra te komen. Daar is het dan op zijn mooist.